Nu schrijf ik op wat er gisteren gebeurde, ik beperk me tot de feiten. Ik lag wel, en dat meld ik maar alvast, 's avonds om half 9 in bed.
We stappen 's ochtends in de auto om via de HD (was brengen) en de Milieustraat (printers wegbrengen) naar Heerhugowaard te rijden om onze nieuwe auto op te halen en de huidige auto achter te laten. De blauwe krijgen we de keuring niet door (februari), en de garage in HHW wilde ons er nog geld voor geven ook, voordat ze hem doorsluizen naar de sloop.
Bij de HD doe ik mijn ding, Cor giet nog wat olie in de auto, en we draaien de weg op waar de auto begint te bokken en te bonken. Motor af, alarmlichten aan, en na een minuut rust proberen we het nog eens. Zelfde liedje met bokken en bonken, horten en storen, stilstaan, wachten.
We besluiten al bokkend en stoppend naar huis te rijden en het na een half uur nog eens te proberen. In onze straat aangekomen zien we dat de voordeur op een kier staat. Niet goed afgesloten, raar maar kan gebeuren. Ik geef de auto nog een klopje als dank, als die niet was gaan bokken waren we niet teruggereden en enfin, Heerhugowaard is een eind weg.
Na een half uur proberen we de motor nog eens. Er komt rook en stank uit de auto. Cor vraagt een vriend hem naar HHW te rijden en belt de garage dat de blauwe in Groningen achterblijft. Hee! zegt de garage, dat is raar! Een chauffeur rijdt nu al met de zilveren auto naar jullie toe. Apart, was niet de afspraak, maar het komt nu wel goed uit.
Een twist, een turn, je probeert iets te regelen en het wordt je uit handen genomen. We gaan mee met de flow, bieden de chauffeur een boterham aan, brengen hem naar het station en maken een ritje. We verkennen de auto die in feite de zilveren automaat-versie is van de blauwe handgeschakelde die maandag wordt opgehaald door iets of iemand die hem doorsluist naar de sloop. We zetten de parkeervergunning om en controleren de verzekering nog eens. Ik maak van een hele kip Coq au vin dat ik ergens noteer als Cor au vin wat ik hem wel gun op een dag dat auto's een eigen leven leiden.
1. De voordeur stond open
2. De nieuwe was al naar ons onderweg
3. De oude wilde dichtbij huis sterven want nu ben ik wel klaar met de feiten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten