maandag 7 november 2016

In de lift 1

Op dag vier in winters New York nam ik de lift naar beneden samen met een enthousiaste Amerikaan.
“Nice scarf,” zei hij. Ik keek nog naar de sjaal, zei bijna This old thing? want het was een heel oud ding en er is zelden iemand die er iets over zegt, voor ik me realiseerde dat dit zijn manier was om in gesprek te raken.
Toe maar dan, dacht ik, ik heb dertien verdiepingen de tijd.
“Ze wilden dat ik een evaluatieformulier invulde. Ha! Bij de vraag Beantwoordde het hotel aan uw verwachtingen, heb ik gezegd: het beantwoordde niet eens aan mijn minimale eisen!”
Ik knikte want het lekkende toilet, de vloerbedekking op de gang die op sommige plekken vol dikke plooien zit en op andere plekken met ducttape is dichtgeplakt, de zwarte haren op de badkamervloer en de wel heel vaak in warmte wisselende douchestraal kwamen direct in me op, en in onze kamer liep ik niet op blote voeten onder het mom van Koud & Winter, wat een dikke vette leugen naar mijzelf was.

Vroeger was dit een prima hotel, zei hij, maar nu heb ik zelfs zwarte schimmel op mijn kamer en ik heb een nare hoest gekregen. Ha!
Hij grijnsde nu breeduit.
Ik heb vrienden bij de Health Departement en zodra ik ze dit vertel, real black mold, dan sluiten ze dit hotel IMMEDIATELY! Ik ga het nu regelen en ik hoop voor jullie dat ze een beter hotel als vervanging vinden.
De lift was op de begane grond aangekomen en hij stoof blij naar buiten.
Have a nice day, riep ik hem achterna en hoopte dat het hem overmorgen echt zou lukken het hotel te laten sluiten.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten