's Avonds in Hoogezand probeerde ik dingen te zeggen tegen gastdames en publiek en daarna verschool ik me met mijn piepgeluiden in het Viadukt tussen punkklanken en bekenden die spraken met elkaar en die mij op de hoek van de bar met rust lieten.
De eerste bekende die toch wat tegen me zei deed dat op de valreep, hij was er al een tijdje toen ik binnenkwam. En nee hij kocht geen boek ook al was het een boekpresentatie want ze hadden een deal dat ze de boeken die ze uitgaven met elkaar ruilden. De tweede die met mij sprak vertelde dat hij met iets heel interessants bezig was. Ik gaf hem een rode wijn en nam nog een biertje als was dat mijn taal voor die avond.
Er begon een nieuwe band en ik trok de uitgever aan zijn jas om een boek te kopen. De schrijver dook op om te signeren in zijn onverstaanbare handschrift en bij wijze van afscheid knikte ik goedkeurend naar zijn buik die slachtoffer is geworden van dagelijkse beweging. We zien elkaar wel weer bij de presentatie van De Buikkronieken.
In de stilte van het voorportaal knoopte ik mijn sjaal stevig dicht en vroeg ik de zangers om mijn stem terug maar ze hoorden me niet.
