Ik worstel me met twee krukken de bus in, moet de moddervoet van een halvegare eikel van de stoel kijken, ik zeg 'Niet zo netjes he?' en luister lekker niet naar het gebromde antwoord.
Bij de mondhygienist blijk ik niet in de agenda te staan. Hoezo niet? Ze hadden me een keer gebeld met een voorstel om eerder te komen, dat ik afwees want ik ben nog niet erg mobiel, maar op de een of andere manier hebben ze dat blijkbaar niet gehoord. Niet geluisterd?
Thuis ram ik een boze mail naar hunnie. Ik zeg ook echt dat ik 'boos' ben. En als ik dan toch bezig ben knal ik er ook een boze mail uit naar Zonnet die mijn email-provider heeft overgenomen, mij ineens 80+ per jaar laat betalen per account waar ik eerder 18,- betaalde, en die voorbijgaat aan mijn verzoek om me te helpen met het herstellen van mijn post-emailadres. Niet gehoord, zeker. En als ik dan toch bezig ben krijgt ook meteen de Museumkaart ervan langs. Hoezo kon ik me aanmelden voor een automatisch verlenging van mijn kaart en hoezo is dat niet doorgevoerd waardoor mijn kaart nu niet meer geldig is, en hoezo staat er geen telefoonnummer op hun site?
Zo. Wat een keigoed begin. Ik bedoel dan dat de bus voor de terugweg snel kwam, dat ik minder hoefde te hannesen met de krukken, dat ik thuis nog lekkere warme chocolademelk heb en een stukje stol, en dat ik acht weken niet boos ben geweest op de man, ondanks al mijn pijn en afzien en frustratie en depressie, wat ik straks even heel goed ga inhalen.
