Bio-literatuur

Gisterochtend las ik een prachtig en lang stuk uit de Vanity Fair over Obama en ik ben heel blij dat zijn tegenstander wiens naam niet genoemd zal worden achter staat in de peilingen.

Ik had het artikel nog niet uit of de postbode belde aan en gaf me 2 verrukkelijke boeken over Dorothy Parker  waaronder "The Portable Dorothy Parker". Ik kan het niet uitleggen maar daar gaat mijn hart dus sneller van kloppen. Ik zou bijna zeggen dat ik me verlustig aan het idee dat het binnen handbereik ligt, net als bij die brief van Parker op Letters of Note die ze vanuit het ziekenhuis schreef aan een vriend. Ik koester het, ik verheug me er op, maar ik laat het nog wel eventjes lekker liggen.
Maar ik ben er nog niet aan begonnen omdat het eenmaal uit, ook meteen zo 'uit' is.

De nieuwe boeken legde ik op de keukentafel, en toen boog ik me weer over het boek dat ik nu al 3 weken lang bijna uit heb: "Steve Jobs, de biografie".
Ik hield veel meer van Apple voordat ik aan dit boek begon. Wat een nare man is die Jobs!
Waar Obama en Parker oog hebben voor mensen, voor wat hen beweegt en raakt, daar heeft Jobs oog voor design. Daarnaast doet hij zijn best om mensen te raken met schofterige uitspraken.

Ik typ dit nu op mijn MacBook waar mijn iPhone netjes naast ligt. Ik ben me erg bewust van de schoonheid en van het gemak. En ik weet heel goed dat ik nooit meer terug wil naar Windows!
Maar moest die man nu echt zo'n eikel zijn om mooie dingen te bedenken?
Ik denk dat ze hem voor deze minzaam lachende foto een paar duizend aandelen van Microsoft hebben beloofd. Kijk hem daar binnenpretjes over hebben. Wedden dat hij hier op grove beledigingen zit te azen?
En wedden dat ik nog zeker 3 weken over de laatste 100 pagina's ga doen?