Interactief lezen

Ik blijk tijdrovend te lezen.

Maar dat wist ik pas toen ik een vriendin vertelde hoe ik dat doe.

We hadden het over de geneugten van de iPhone, en waar ik hem allemaal voor gebruik.
"Lezen natuurlijk," zei ik. Maar dat moest ik uitleggen.

Als ik een Wallander lees ligt mijn telefoon naast me en heb ik de app Kaarten open gezet. Ik volg Wallander namelijk in zijn speurtochten van Ystad naar Skurup, en als Mankel schrijft dat hij een half uur over die rit doet dan ga ik dat na. Ik test de schrijver niet eens, ik wil alleen maar die route afleggen omdat ik mijzelf tijdens het lezen identificeer met Wallander. In zijn laarzen loop en in zijn auto rijd.

Als ik in de biografie van Steve Jobs lees dat er geweldige commercials zijn gemaakt in de begintijd van de iPod, dan zoek ik die op bij YouTube en bekijk ik meteen hoeveel fans er dingen in elkaar hebben geknutseld met die silhouetten met hun witte oortjes.

De wereld is zo dichtbij, ik kan met alles meeleven, meevoelen en meegaan.

Iemand hoeft maar een minieme verwijzing te geven naar een historisch wiskundig probleem en hup, daar komt Gödel-Escher-Bach uit de boekenkast.

Natuurlijk is het tijdrovend, en natuurlijk is het helemaal nergens voor nodig.

Ik maak niet alleen gebruik van apps en internet maar ook van mijn eigen reisboekencollectie, de Dikke van Dale en de kennis van anderen.

Er wordt een film genoemd en hoppa, open gaat die IMDb app.

Een beschrijving van een straat in Rome? Tsjakka, daar is Google Maps 3D!

En die alinea lijkt toch wel erg veel op wat Dinges laatst schreef op Facebook! Even checken.

Het is onbedwingbaar en ik weet niet waarom.

Mijn vraag is nu natuurlijk wel: ben ik hierin één van de weinigen?

Ik kan het me namelijk niet voorstellen.

Maar ik kan het ook niet opzoeken.

Of beter gezegd: hier is eindelijk iets dat ik niet op WIL zoeken.
Want wil ik wel weten of anderen ook bijna, dus nog niet echt natuurlijk, muziek opzetten die in een boek wordt genoemd?

Ik dacht het niet. Of wel, maar dan vind ik het wel graag terug in een of ander opslagsysteem.

Bio-literatuur

Gisterochtend las ik een prachtig en lang stuk uit de Vanity Fair over Obama en ik ben heel blij dat zijn tegenstander wiens naam niet genoemd zal worden achter staat in de peilingen.

Ik had het artikel nog niet uit of de postbode belde aan en gaf me 2 verrukkelijke boeken over Dorothy Parker  waaronder "The Portable Dorothy Parker". Ik kan het niet uitleggen maar daar gaat mijn hart dus sneller van kloppen. Ik zou bijna zeggen dat ik me verlustig aan het idee dat het binnen handbereik ligt, net als bij die brief van Parker op Letters of Note die ze vanuit het ziekenhuis schreef aan een vriend. Ik koester het, ik verheug me er op, maar ik laat het nog wel eventjes lekker liggen.
Maar ik ben er nog niet aan begonnen omdat het eenmaal uit, ook meteen zo 'uit' is.

De nieuwe boeken legde ik op de keukentafel, en toen boog ik me weer over het boek dat ik nu al 3 weken lang bijna uit heb: "Steve Jobs, de biografie".
Ik hield veel meer van Apple voordat ik aan dit boek begon. Wat een nare man is die Jobs!
Waar Obama en Parker oog hebben voor mensen, voor wat hen beweegt en raakt, daar heeft Jobs oog voor design. Daarnaast doet hij zijn best om mensen te raken met schofterige uitspraken.

Ik typ dit nu op mijn MacBook waar mijn iPhone netjes naast ligt. Ik ben me erg bewust van de schoonheid en van het gemak. En ik weet heel goed dat ik nooit meer terug wil naar Windows!
Maar moest die man nu echt zo'n eikel zijn om mooie dingen te bedenken?
Ik denk dat ze hem voor deze minzaam lachende foto een paar duizend aandelen van Microsoft hebben beloofd. Kijk hem daar binnenpretjes over hebben. Wedden dat hij hier op grove beledigingen zit te azen?
En wedden dat ik nog zeker 3 weken over de laatste 100 pagina's ga doen?