Het is 4 november, en vandaag gaat alles goed.
Drie jaar geleden op 4 november meldde ik me ziek toen duidelijk werd dat de laatste hersenschudding niet een hele grote klap was maar wel de klap met de meeste gevolgen.
Vorig jaar op 4 november viel ik van de trap. Het eerste gevolg daarvan was dat ik fysiek rust moest nemen, stiekem ook best oké voor het hoofd, het tweede gevolg was dat ik lange tijd problemen had met mobiliteit.
Maar niet getreurd: dat was ergens in de oude geschiedenis. Vandaag maak ik stoofperen-kruimeltaart en ga ik naar het museum. En vanaf vandaag schrijf ik niet meer over fysieke problematieken. Beloofd. Het is klaar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten