Im- en export van merken

Ik probeer al de halve ochtend om mijn oude blogs van weblog te verhuizen naar hier.
Zoals bijna iedereen met een blog op Web-log.nl ben ik daar al een tijdje geleden vertrokken. En ook zoals bijna iedereen wil ik die oude blogs toch niet zomaar weggooien.
Het exporteren en importeren dat soepeltjes zou kunnen verlopen wordt gedwarsboomd door Blogspot dat geen import van Wordpress (de nieuwe eigenaar van web-log) wil accepteren. Gelukkig bied Google uitkomst waar ik lotgenoten vond die op fora (forums?) schrijven over de absurde im- en exportstrijd en wat daar aan te doen.

De verhuizing is nu redelijk gelukt.
Behalve dan dat de foto's een rommeltje zijn, dat ik alles toch opnieuw en handmatig moet publiceren en dat zinnen in één en hetzelfde stuk spontaan door elkaar staan!!
Dus ik ben even aan het puzzelen en schelden maar eigenlijk vind ik het helemaal niet erg.
Zolang het maar niet dezelfde rommel is die web-log van hun eigen site heeft gemaakt...

Eigenlijk vreemd dat ik klakkeloos schrijf dat Google uitkomst bood als het dwarsliggende Blogspot gewoon een product van datzelfde Google is.

Oude jonge kat

Gisteren was mijn kat jarig. Ze heet Tlata, is 16 geworden en is zo fit als een hoentje. Haar twee (stief-)broers zijn al weer een paar jaar dood en hebben dit nieuwe huis nooit gekend. Ik denk dat ze het hier geweldig hadden gevonden.

Voor Tlata was het goed dat ze hier nooit zijn geweest, want nu moest ze zelf de buurtkatten verjagen die de verwilderde tuin zagen als gemakkelijk doorgangsplekje. Het is haar goed en snel gelukt. Nooit geweten dat er zoveel territoriumdrift in haar zat.

Drie dagen voor de verhuizing hier naartoe heb ik haar opgehaald. Leek me handiger voor mij maar ook voor haar dat ze niet de hectiek meemaakte.Na twee dagen in haar nieuwe huis werd hier op allerlei plekken flink geklust. Zwager plaatste een nieuwe ketel, Vader monteerde een nieuw aanrechtblad, Glaszetter plaatste een nieuwe ruit in de achterdeur, er was herrie alom en natuurlijk stonden de tuindeuren wagenwijd open. Dus Tlata liep nieuwsgierig naar buiten. Ze bestudeerde de tuin, klom op de achtermuur en was verdwenen in de brandgang waar wij geen directe toegang tot hebben. Ik vertrouwde haar wel maar wilde natuurlijk toch weten waar ze bleef. Om in de brandgang te komen moest ik de hele straat uitlopen en via een dwarsstraat de gang in. Daar heb ik flink staan zoeken en roepen tot ik achter ons huis kwam waar me werd toe geroepen dat ze allang terug was. Ze was terug gekeerd naar de herrie in een huis dat ze nog maar net kende, en zat rustig haar ontbijt te verorberen alsof er niemand aanwezig was. In HAAR huis.
Ik was apentrots.
Dus bij deze Hulde aan mijn jongste oude kat die het mij mogelijk maakte te beginnen aan het opbouwen van de tuin, die sindsdien niet langer fungeerde als de openbare buurt-kattenbak.